صفحه اصلی / نقدوبررسی / نقد و بررسی گوشی موبایل / بررسی تخصصی Galaxy S20 Ultra سامسونگ | جدیدترین تاجدار اندرویدی ها در سال ۲۰۲۰

بررسی تخصصی Galaxy S20 Ultra سامسونگ | جدیدترین تاجدار اندرویدی ها در سال ۲۰۲۰

 

Ultra، جایی است که وقتی یک پله از Plus بالاتر می روید، به آن می رسید. به بیان دیگر، سامسونگ امسال پا را فراتر برده و یک قدم جلوتر از Galaxy S20 Plus رفته و اسمارت فونی کاملا متفاوت را ارائه داده است: با Galaxy S20 Ultra آشنا شوید.

رهبر سری پرچمداران امسال سامسونگ، اولترا است و از این نظر سری S20 را از سری نسل قبلی متفاوت می کند. همانطور که می دانید، مجموعه پرچمداران سال گذشته متشکل از یک S10، یک S10 Plus و یک نسخه کوچکتر با نام S10e بود. امسال اما سامسونگ نسخه e را حذف کرده و به جای آن، اسمارت فونی فراتر از Plus ارائه داده است.

و نام Ultra هم برازنده آن است. این دستگاه یک نمایشگر بزرگتر با گنجایش باتری بیشتر و پشتیبانی از شارژ سریعتر دارد. در ضمن، حافظه رم هم به ۱۶ گیگابایت رسیده و از همه مهمتر، دوربین آن مجموعه خارق العاده ای از دوربین های متفاوت است.

اصلی ترین سنسور دوربین این ساختمان، یک ماژول ۱۰۸ مگاپیکسلی است که با تکنولوژی Nanocell، ۹ پیکسل کوچک را به ۱ یک پیکسل بزرگتر تبدیل می کند. بعد از آن به دوربین تله فوتو می رسیم که در واقع ترکیبی از یک دوربین ۴۸ مگاپیکسلی با لنز پریسکوپ بوده و زوم اوپتیکال ۴ برابری را ارائه می دهد. البته سامسونگ در ساختمان دوربین پشتی عبارت “۱۰۰X Space Zoom” را نوشته که در ادامه به بررسی آن خواهیم پرداخت.

بخش جلویی آن هم یک میزبان یک سنسور ۴۰ مگاپیکسلی است که با تکنولوژی ادغام پیکسل ۴ در ۱، سلفی های ۱۰ مگاپیکسلی ذخیره می کند. حال که تا حدودی با Galaxy S20 Ultra آشنا شده اید، با ما همراه باشید تا به بررسی تخصصی همه بخش های این دستگاه جذاب، بپردازیم.

مشخصات فنی Samsung Galaxy S20 Ultra 5G در یک نگاه

  • بدنه: ابعاد ۱۶۶٫۹ در ۷۶٫۰ در ۸٫۸ میلی متر، وزن ۲۲۲ گرم، شیشه محافظ Gorilla Glass 6 خمیده برای پنل جلویی و پشتی، فریم فلزی، مجوز IP68، رنگ های Cosmic Gray و Cosmic Black
  • نمایشگر: پنل ۶٫۹ اینچی Dynamic AMOLED 2X، رزولیشن ۱۴۴۰ در ۳۲۰۰، نسبت تصویر ۲۰:۹، تراکم پیکسل ۵۱۱ppi، نرخ ریفرش ۱۲۰ هرتزی، حسگر لمس ۲۴۰ هرتزی، پشتیبانی از +HDR10
  • چیپست (بنابر بازار هدف): Exynos 990 هشت هسته ای و +۷nm: دو هسته Mongoose M5 با سرعت ۲٫۷۳ گیگاهرتزی + دو هسته Cortex-A76 با سرعت ۲٫۵۰ گیگاهرتز + چهار هسته Cortex-A55 با سرعت ۲٫۰ گیگاهرتز، پردازنده گرافیکی Mali-G77 MP11 | اسنپدراگون ۸۶۵ هشت هسته ای و +۷nm: یک هسته Kryo 585 با سرعت ۲٫۸۴ گیگاهرتز + سه هسته Kryo 585 با سرعت ۲٫۴۲ + چهار هسته Kryo 585 با سرعت ۱٫۸ گیگاهرتز، پردازنده گرافیکی Adreno 640
  • حافظه: ۱۲ و ۱۶ گیگابایت رم، ۱۲۸، ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایت حافظه داخلی از نوع UFS 3.0، پشتیبانی از کارت حافظه microSD
  • سیستم عامل: اندروید ۱۰ مبتنی بر One UI 2.1
  • دوربین پشتی: دوربین اصلی عریض ۱۰۸ مگاپیکسلی، اندازه سنسور ۱/۱٫۳۳ اینچی، اندازه پیکسل ۰٫۸ میکرو متر، فاصله کانونی ۲۶ میلی متر با زاویه دید ۷۹ درجه، دیافراگم f/1.8، تشخیص فاز فوکوس خودکار، لرزشگیر اوپتیکال + دوربین تله فوتو ۴۸ مگاپیکسلی، اندازه سنسور ۱/۲٫۰ اینچ، اندازه پیکسل ۰٫۸ میکرو متر، لنز پریسکوپ ۱۰۳ میلی متری با زاویه دید ۲۴ درجه، دیافراگم f/3.5، تشخیص فاز فوکوس خودکار، لرزشگیر اوپتیکال + دوربین فوق عریض ۱۲ مگاپیکسلی، اندازه سنسور ۱/۲٫۶ اینچ، اندازه پیکسل ۱٫۴ میکرو متر، فاصله کانونی ۱۲ میلی متر با زاویه دید ۱۲۳ درجه، دیافراگم f/2.2، فوکوس ثابت + سنسور ToF با رزولیشن ۰٫۳ مگاپیکسلی با دیافراگم f/1.0
  • دوربین جلویی: سنسور ۴۰ مگاپیکسلی، دیافراگم f/2.2، فاصله کانونی ۲۶ میلی متر، اندازه پیکسل ۰٫۷ میکرو متر، تشخیص فاز فوکوس خودکار
  • ضبط ویدیو: دوربین پشتی: ضبط ویدیو ۸K باسرعت ۲۴fps، ویدیو ۴K با سرعت ۳۰ و ۶۰fps، کیفیت Full HD 1080p با سرعت ۳۰/۶۰/۲۴۰fps، کیفیت ۷۲۰p با سرعت ۹۶۰fps | دوربین جلویی: کیفیت ۴K باسرعت ۳۰/۶۰fps، کیفیت Full HD 1080p با سرعت ۳۰/۶۰fps
  • باتری: گنجایش ۵۰۰۰ میلی آمپر ساعتی، پشتیبانی از شارژ ۴۵ واتی از طریق Power Delivery 3.0، شارژر ۲۵ واتی درون جعبه
  • متفرقه: شارژ بیسیم Qi/PMA با توان ۱۵ وات، شارژ بیسیم معکوس ۹ واتی، اسکنر اثر انگشت اولتراسونیک زیر نمایشگر، NFC، رادیو FM، اسپیکر استریو، پشتیبانی از Samsung DeX
Galaxy S20 Ultra
Galaxy S20 Ultra

لازم به ذکر است که ما در این مقاله نسخه ۵G از این محصول را مورد بررسی قرار می دهیم. سامسونگ اعلام کرده که S20 Ultra را در نسخه LTE هم عرضه می کند و حتی ممکن است برخی از بازار ها تنها همین نسخه را دریافت کنند. نکته دیگر این است که مدل Exynos از این محصول در دست ماست. احتمالا عملکرد پردازشی و مصرف انرژی این دو چیپست با یکدیگر متفاوت است، بنابراین بهتر است به این نکته توجه کنید.

طراحی

یکی از بارز ترین المان طراحی Galaxy S20 Ultra، ساختمان دوربین پشتی آن است. با در نظر گرفتن این موضوع، به این نتیجه رسیدیم که توجه به زیبایی چندان فاکتور مهمی در طراحی این محصول نبوده است (آخه نگاش کنین)

طراحی بخش پشتی
طراحی بخش پشتی

ساختمان دوربین بخش بزرگی از فضای پشتی دستگاه را پوشانده، ولی برای این بزرگی دلیل خوبی هم دارد. به نظر می رسد که لنز تله فوتو ۴۸ مگاپیکسلی این مجموعه، مقصر اصلی شکل عجیب جزیره دوربین است. چرا که سنسور عظیم ۱/۲ اینچی آن به صورت مستطیلی طراحی شده و بخش بزرگی از جزیره دوربین را به خود اختصاص داده است. بعد از آن هم دوربین اصلی را داریم که با سنسوری بزرگتر با اندازه ۱/۱٫۳۳ اینچی و دیافراگم f/1.8، به فضای بزرگی نیاز دارد. به طور کلی همین سنسور های بزرگ باعث شده تا جزیره دوربین پشتی شکلی عجیب و غیرعادی داشته باشد.

طراحی ساختمان دوربین پشتی
طراحی ساختمان دوربین پشتی

درست است که ساختمان دوربین شکل و سایز عجیبی دارد، اما برای این اتفاق دلیل موجهی هم دارد. البته به غیر از این ها، ایراد های دیگری هم می توان از طراحی بخش پشتی گرفت. رنگ آمیزی خانواده S20 به طور کل چندان جذاب نیستند، ما S20 Ultra به خودی خود رنگی کاملا یکنواخت، نا زیبا و خسته کننده دارد. Cosmic Black و Cosmic Gray که نسخه امروز ماست، تنها رنگ های در دسترس هستند و هیچکدام جذابیت خاصی ندارند. البته این چیزی نیست که مانع از خریدتان شود، چرا که اگر بخواهید ۱۴۰۰ دلار برای یک Ultra هزینه کنید، رنگ کمترین چیزی است که جلویتان را می گیرد، اما به هر حال ناامید کننده است.

Galaxy S20 Ultra vs Galaxy Note10 Plus
Galaxy S20 Ultra vs Galaxy Note10 Plus

اگر رنگ آمیزی را کنار بگذاریم، ایراد خاصی از کیفیت ساخت محصول نمی توان گرفت. هر دو طرف دستگاه از شیشه محافظ Gorilla Glass 6 استفاده شده و یک فریم فلزی نیز همه اجزا را کنار هم قرار داده است. باور کنید یا نه هنوز مشخص نیست که جنس این فریم از استیل ضد زنگ است یا آلومینیوم. بدنه سایر اعضای S20 از آلومینیوم است ولی بنابر شایعات اخیر، اوترا مانند آیفون های اپل فریم استیل دارد. سامسونگ هم مشخص نکرده که جنس این فریم از چیست.

طراحی بخش زیرین
طراحی بخش زیرین

در بخش جلویی، تغییراتی اعمال شده که احتمالا کاربران زیادی را خوشحال کند. بر خلاف گلکسی های پرچمدار سال های گذشته که نمایشگر های خمیده داشتند، Galaxy S20 Ultra از نمایشگر تختی استفاده می کند که خمیدگی بسیار کمی در کناره ها دارد و این در خوش دست کردن دستگاه و جلوگیری از لمس های ناخواسته، تاثیر مثبتی گذاشته است. البته ممکن است نظر شما فرق کند، ولی در بررسی هایی که انجام دادیم، متوجه شدیم که این تخت بودن تجربه کاربری را بهتر کرده است.

طراحی بخش جلویی
طراحی بخش جلویی

البته اینطور نیست که اولترا جذابیت خود را از دست داده. حاشیه های دستگاه به باریکی هر اسمارت فونی است که این روز ها می توانید پیدا کنید. البته حاشیه پایینی کمی ضخیم تر است، بنابراین اگر به دنبال چانه باریک هستید، ممکن است چندان خوشایند نباشد.

حفره کوچک نمایشگر برای تعبیه دوربین سلفی هم حالا عادی شده است. نه اینکه بگوییم آن را می پسندیم، اما تعبیه آن در مرکز باعث می شود که دستگاه تقارن داشته باشد و ظاهر بهتری از حفره کناری S10 ها داشته باشد.

ماژول دیگری که درون نمایشگر تعبیه شده، سنسور اسکنر اثر انگشت است. این سنسور همان ماژول اولتراسونیکی است که سامسونگ در پرچمداران خود تعبیه می کرده و مدعی بوده که از نسخه اوپتیکال بهتر است. اما مشکل اینجاست که سنسور های اوپتیکال سامسونگ، به سرعت و دقت سنسور رقبا عمل نمی کند، بنابراین اینطور نیست که این سنسور را بر دیگری ترجیح بدهیم.

اسکنر اثر انگشت
اسکنر اثر انگشت

برای عملکرد اصلی و کلی این اسکنر، باید بگوییم همان عملکرد S10 و Note10 را شاهد هستیم. در مدتی که از این اسکنر استفاده کردیم، متوجه شدیم که دقت و سرعت آن به هیچ وجه قابل قیاس با سنسور های اوپتیکال OnePlus 7T Pro یا Mate 30 Pro نیست. بیشتر مواقع با خطا مواجه شدیم که باعث شد حتی بخواهیم به روش ناامن تر Face Unlock روی بیاوریم.

از زمان معرفی S9، پرچمداران سامسونگ اسپیکر های استریو داشتند و S20 های امسال هم از این قاعده مستثنی نیست. درست مثل Note10، این پرچمدار هم بلندگوی Earpiece باریک و عریضی دارد که بالای نمایشگر و بین شیشه و فلز قرار گرفته است.

نمایشگر تمام صفحه
نمایشگر تمام صفحه

اسپیکر اصلی البته زیر بدنه تعبیه شده و مثل همیشه در کنار پورت USB-C و میکروفون اصلی قرار گرفته است. متاسفانه دور تا دور دستگاه خبری از جک هدفون ۳٫۵ میلی متری نیست. شیار کارت های خارجی هم بالای دستگاه است و دو سیمکارت nano، یا یک سیمکارت و یک کارت حافظه microSD می پذیرد.

یک تغییر مثبت دیگری که در طراحی این محصول ایجاد شده این است که دکمه های پاور و صدا دوباره به سمت راست بازگشته اند. سال گذشته سامسونگ تصمیم گرفته بود دکمه پاور را سمت چپ Note10 ها قرار دهد و اما با بازخورد منفی مواجه شد و حالا دوباره تصمیم به برگرداندن آن گرفته. البته اسم آن دکمه پاور نیست بلکه آن را Side Key نامیده اند و به طور پیش فرض هم نمایشگر را روشن یا خاموش نمی کند. البته می توانید در بخش تنظیمات، همه وظایف دستیار هوشمند Bixby را از دوشش بردارید و مثل یک دکمه پاور عادی از آن استفاده کنید.

ابعاد گلکسی اس۲۰ اولترا ۱۶۶٫۹ در ۷۶ در ۸٫۸ میلی متر است و وزن نسخه ۵G آن هم ۲۲۲ گرم می باشد، اما نسخه ۴G دو گرم سبک تر است. البته هیچکدام از این دو نسخه سبک نیستند ولی iPhone 11 Max Pro با وزن ۲۲۶ گرمی از آن هم سنگین تر است.

 

نمایشگر

Galaxy S20 Ultra از بزرگترین نمایشگری که در سری پرچمداران S تعبیه شده، استفاده می کند و از نظر اندازه تقریبا با Note10 Plus یکسان است. این پنل ۶٫۹ اینچی رزولیشن ۱۴۴۰ در ۳۲۰۰ دارد که با نسبت تصویر ۲۰:۹، توانسته تراکم پیکسل ۵۱۱ppi را ایجاد کند.

البته رزولیشن برترین ویژگی نمایشگر اولترا نیست، بلکه این نرخ ریفرش است که توجهات را به خود جلب کرده. همه پرچمداران سری S20 از نمایشگر هایی با نرخ ریفرش ۱۲۰ هرتزی استفاده می کنند و اولترا هم شامل آن ها می شود. البته ایراد آن این است که در حال حاضر، این نرخ ریفرش تنها در کیفیت ۱۰۸۰p در دسترس است و رزولیشن حداکثری تنها با نرخ ۶۰ هرتزی در دسترس است. S20 Ultra همچنین از حسگر لمسی ۲۴۰ هرتزی هم پشتیبانی می کند. این قابلیتی است که تنها در ROG Phone II و سری گیمینگ Black Shark 2 دیده می شود.

تنظیمات نرخ نمایشگر
تنظیمات نرخ نمایشگر

در استفاده واقعی، باید بین وضوح تصویر و نرخ ریفرش بالا یک گزینه را انتخاب کنید. با اینکه بسیاری از انسان ها متوجه کاهش رزولیشن نمی شوند ولی تفاوت نرخ ریفرش چیزی است که بعد از کمی استفاده متوجه تغییرش خواهید شد.

تصور می کنیم که عمر باتری و مصرف بالای انرژی باعث شده تا سامسونگ امکان فعال سازی همزمان کیفیت QHD و نرخ ریفرش ۱۲۰ هرتزی را فراهم نکند.

به هر حال، نمایشگر S20 Ultra یکی از روشن ترین پنل های بازار است. در حالت Adaptive، حداکثر نور صفحه به ۸۹۴ نیت رسید که دقیقا ۱۰۰ نیت بیشتر از Note10 Plus و حدود ۷۰ نیت روشن تر از iPhone 11 Pro Max است. البته اگر حالت خودکار را غیر فعال کنید، در حالت دستی تنها می توانید نمایشگر را ۴۰۰ نیت روشن کنید.

البته این اعداد برای حالت رنگ Vivid است. در حالیکه در حالت Natural، حداکثر نور صفحه به صورت دستی ۳۰ نیت کمتر است ولی در حالت خودکار همان حداکثر نور ۹۰۰ نیتی به دست می آید. تغییر رزولیشن و نرخ ریفرش صفحه اما تاثیری روی حداکثر نور ندارد.

نتیجه تست نمایشگر
نتیجه تست نمایشگر

حال که صحبت از حالت رنگ صفحه شد، باید بگوییم که حالت Natural با طیف رنگ sRGB دقیق ترین حالت رنگبندی را به نمایش در می آورد و میانگین DeltaE آن ۲٫۲ است. در حالت Vivid اما، دستگاه از طیف رنگی DCI-P3 استفاده می کند که میانگین DeltaE آن هم ۳٫۶ شد.

علت استفاده از کلمه Dynamic در نام پنل نمایشگر به خاطر پشتیبانی از +HDR10 و فرمت HDR داینامیک سامسونگ است که باعث می شود سرویس های اینترنت مختلف مثل Netflix و YouTube بتوانند به راحتی محتوای HDR خود را به کاربر ارائه دهند.

 

سخت افزار

درست مثل سایر مدل های بالارده سامسونگ، Galaxy S20 Ultra هم در دو نسخه با چیپست های متفاوت روانه بازار ها می شود که هر بازار یک یا دو نسخه را دریافت می کند. گزینه اول یک چیپست اسنپدراگون ۸۶۵ دارد، در حالیکه گزینه دوم از یک چیپست خانگی Exynos 990 استفاده می کند که همین نسخه در دست ماست.

هر دو چیپست با فرایند ۷nm+ توسعه یافته اند و هر دو هم از مودم خارجی استفاده می کنند که از نظر تئوری باید روی کارایی و آنتن دهی دستگاه تاثیر مثبت بگذارد.

بعد از آن نوبت به مبحث ۵G یا غیر ۵G بودن دستگاه می رسد که البته نسخه امروز ما ۵G است، ولی فکر نمی کنیم این گزینه تاثیری روی عملکرد پردازشی دستگاه داشته باشد. نکته مهمتر در این بخش، تفاوت چیپست ها و سرعت کلاکشان است و از آنجاییکه تنها نسخه Exynos در دسترس ماست، برای مقایسه با نسخه اسنپدراگون باید کمی بیشتر صبر کنیم. با اینحال اما بنچمارک های زیر را راه اندازی کرده ایم و با نتایج آن ها، قصد نمایش قدرت پردازشی این محصول را داریم.

وقتی Galaxy S20 Ultra را با پرچمدار اخیر سامسونگ، Galaxy Note10 Plus مقایسه می کنیم، در تست تک هسته ای این محصول ۱۰ تا ۱۷ درصد قوی تر ظاهر شده است. این تفاوت در تست چند هسته Geekbench بین ۱۷ تا ۲۵ درصد است و همین نشان دهنده افزایش قدرتش در پایگاه داده AnTuTu هم هست. این بهبود در بخش پردازنده گرافیکی بیشتر هم می شود و افزایش قدرت به ۳۳ تا ۳۵ درصد می رسد.

 

عمر باتری

گلکسی اس۲۰ اولترا درون بدنه خود یک باتری ۵۰۰۰ میلی آمپر ساعتی دارد، عددی که برخی از اسمارت فون های اقتصادی از آن استفاده می کنند و خود را قهرمانان باتری معرفی می کنند! سامسونگ هیچگاه چنین باتری بزرگی در پرچمداران سری S خود جای نداده بود. بزرگترین باتری ای که در این سری به کار رفته بود گنجایش ۴۵۰۰ میلی آمپر ساعتی داشت که در S10 5G نایاب و S10 Lite تازه معرفی شده، گنجانده شده بود.

استفاده از چنین باتری بزرگی در پرچمدار امسال دو دلیل اصلی دارد که یکی امکان ارتباط ۵G و دیگری نمایشگر ۱۲۰ هرتزی است. در ضمن، اولترا نمایشگر بسیار بزرگی دارد و باتری کوچک تر از ۵۰۰۰ می توانست مشکل بزرگی در عمر باتری به وجود آورد.

وقتی نرخ ریفرش نمایشگر ۱۲۰ هرتز است، که البته بسیاری از کاربران هم از این نرخ استفاده خواهند کرد، S20 Ultra عمر باتری قابل قبول ولی نه چندان تحسین برانگیزی از خود نشان داد. ده ساعت و نیم وبگردی با Wi-Fi چیزی نیست که بتوان به آن افتخار کرد، در حالیکه ۱۳ ساعت پخش بی وقفه ویدیو هم پایین تر از میانگین است. به عنوان مقایسه، ROG Phone II با باتری ۶۰۰۰ میلی آمپر ساعتی اش، ۱۳:۲۲ دقیقه وبگردی و ۱۶:۵۰ ساعت پخش ویدیو را در حالت ۱۲۰ هرتزی ارائه می دهد، در حالیکه OnePlus 7T Pro با باتری ۴۰۸۵ میلی آمپر ساعتی، در نرخ ۹۰ هرتزی به ترتیب ۱۲:۰۳ و ۱۸:۱۵ دقیقه دوام می آورد.

نتیجه تست باتری (120 هرتزی)
نتیجه تست باتری (۱۲۰ هرتزی)

اما وقتی نرخ ریفرش را ۶۰ هرتز می کنیم، اوضاع کمی بهتر می شود. حدس می زنیم که اگر بخواهید نرخ ریفرش و روان بودن دستگاه را فدا کنید، احتمالا بخواهید از حداکثر رزولیشن پنل استفاده کنید، بنابراین این حالت را در رزولیشن ۱۴۴۰p تست کردیم. در این حالت ۱۲ ساعت وبگردی و بیش از ۱۶ ساعت پخش ویدیو را شاهد بودیم. در حالت ۶۰ هرتزی، iPhone 11 Pro Max بیشتر دوام می آورد و در هر دو بخش دو ساعت بیشتر روشن می ماند. در همین نرخ ریفرش، ROG Phone II می تواند بیش از ۲۵ ساعت ویدیو پخش کند و حدود پانزده و نیم ساعت هم با آن وبگردی کرد که نتیجه ای خارق العاده است. در حالیکه OnePlus 7T Pro حدود ۱۳ ساعت وبگردی و ۱۸ ساعت پخش ویدیو را ارائه می دهد.

در آخر باید بگوییم که عمر باتری Galaxy S20 Ultra در حالت ۱۲۰ هرتزی و کیفیت ۱۰۸۰p تنها ۸۷ ساعت بود و در حالت ۶۰ هرتزی و ۱۴۴۰p هم عمر باتری ۹۷ ساعت شد که چندان بد هم نیست.

نتیجه تست باتری (60 هرتزی)
نتیجه تست باتری (۶۰ هرتزی)

شارژ کردن باتری اس۲۰ اولترا با شارژر ۲۵ واتی درون جعبه، پروسه پر سرعتی است. وقتی از گنجایش صفر شروع کردیم، تنها در ۳۰ دقیقه اول به ۶۴ درصد رسیدیم و شارژ کامل هم تنها ۵۸ دقیقه زمان برد. البته اولترا از شارژر ۴۵ واتی هم پشتیبانی می کند، اما با اعدادی که با آداپتور ۲۵ واتی به دست آوردیم و نتایج ناامید کننده Note10 Plus با آداپتور ۴۵ واتی، فکر نمی کنیم که پر کردن باتری با شارژر ۴۵ واتی تفاوت چندانی با ۲۵ واتی داشته باشد.

درست مثل نسل های قبلی از پرچمداران سری S، اولترا هم از شارژ بیسیم پشتیبانی می کند. البته سرعت شارژ آن ۱۵ واتی است و مثل توان ۲۷ واتی Mate 30 و Mate 30 Pro و یا توان ۳۰ واتی Mi 9 Pro هیجان انگیز نیست. S20 Ultra همچنین قادر به شارژ سایر دستگاه ها نیز هست، البته شرکت سازنده نام این قابلیت را Wireless PowerShare گذاشته و می تواند با توان ۹ واتی انرژی انتقال دهد.

دوربین

Galaxy S20 Ultra ساختمان دوربینی در خود دارد که کاملا منحصر به فرد است، چرا که سایر S20 های معرفی شده دوربین هایی متفاوت با اولترا دارند. لازم به ذکر است که ممکن است برخی از مشخصات فنی دوربین های این مجموعه با برخی از دستگاه های بازار شباهت داشته باشد، ولی چنین مجموعه شگفت انگیزی را تنها می توان در یک اولترا پیدا کرد.

بیایید با دوربین اصلی شروع کنیم. این ماژول یک سنسور Isocell Bright HM1 خود سامسونگ است که در واقع یک سنسور ۱۰۸ مگاپیکسلی است که سامسونگ آن را Nanocell نامیده است. Nano به لاتین به معنای عدد ۹ است و این یعنی، فیلتر ادغام پیکسل این سنسور ۹ به ۱ است و می تواند ۹ پیکسل کنار هم را با هم ادغام می کن تا یک پیکسل واحد بزرگ ایجاد کند. چیزی شبیه به تصویر زیر.

تکنولوژی Nanocell
تکنولوژی Nanocell

این یک سطح از Quad Bayer بالاتر است و باید در عملکرد کاهش نویز و همچنین خروجی HDR بهتر نسبت به تکنولوژی های قبلی برتری داشته باشد.

پیکسل های تکی هر کدام ۰٫۸ میکرو متر است، یعنی به اندازه سنسور های دیگری که Quad Bayer هستند. سیستم اما مربع های ۳ در ۳ ایجاد می کند و در آخر یک پیکسل ۲٫۴ میکرو متری می سازد. این همان اندازه پیکسلی است که در یک سنسور ۲۰ مگاپیکسلی با اندازه ۱ اینچی دریافت می کنید که در دوربین Sony RX100 VII تعبیه شده است.

دیگر ماژول شگفت انگیز تعبیه شده در ساختمان دوربین اولترا، دوربین تله فوتو است. این دوربین یک لنز پریسکوپ دارد. البته قبلا هم دستگاه هایی مثل Huawei P30 Pro یا Oppo Reno 10x zoom تعبیه شده بود، بنابراین چیز جدیدی نیست.

چشم های برتر؛ مقایسه دوربین های هواوی P30 Pro و گلکسی S10 Plus

چیزی که دوربین تله فوتو اولترا را متمایز از دیگران می کند، این است که سنسور این دوربین هم بسیار بزرگ است. یک ماژول ۴۸ مگاپیکسلی Quad Bayer با اندازه ۱/۲ اینچی پشت این لنز قرار گرفته که بسیاری از میان رده های بازار از این سنسور به عنوان دوربین اصلی استفاده می کنند. این لنز زوم اوپتیکال ۴ برابری ایجاد می کند و فاصله کانونی ۱۰۳ میلی متری دارد. البته دیافراگم آن زیادی روشن نیست و f/3.5 است ولی با این سنسور بزرگ می توان انتظار عملکرد خوبی از این دوربین داشت.

ماژول دوربین فوق عریض عادی ترین عضو این مجموعه است. راجع به نبود قابلیت فوکوس خودکار برای دوربین فوق عریض سامسونگ همراه شکایت داشته ایم و در این دستگاه هم این مشکل حل نشده ولی از نظر مشخصات فنی، این سنسور اندازه پیکسل ۱٫۴ میکرو متری دارد که جزو اولین ها بین دوربین های فوق عریض است. فاصله کانونی ۱۳ میلی متری و دیافراگم f/2.2 هم خبر از زاویه دید خوب و جذب نور بالا می دهد.

در آخر یک جفت سنسور ToF هم در این ساختمان دوبین تعبیه شده که البته نمی تواند تاثیر زیادی روی تجربه تصویربرداری بگذارد، چرا که نمی توان با آن عکسبرداری کرد. در ادامه به تصاویر پرتره هم نگاهی خواهیم انداخت تا با تاثیر این ماژول در تشخیص سوژه از پس زمینه آشنا شویم. حالا نوبت به بررسی تصاویر ثبت شده با دوربین هاست.

تصاویر روز

کیفیت تصویر های ثبت شده با دوربین اصلی، می توان گفت خوب است! طبیعت فیلتر استفاده شده در سنسور ۱۰۸ مگاپیکسلی طوری است که اجازه ثبت مقدار جزئیاتی که باید از یک سنسور سه رقم پیکسلی انتظار داشته باشیم را نمی دهد و تصاویر ۱۲ مگاپیکسلی خروجی از دوربین اصلی اس۲۰ اولترا، درست به اندازه دوربین ۱۲ مگاپیکسلی Note10 Plus جزئیات ثبت می کند. جزئیات ریزی مثل چمن ها در تصویر اول، به طرز خوشایندی رندر نشده اند و الگو های بالکن در تصویر اول هم چندان درست و دقیق نیست.

البته هر دو این افکت ها جزو خصوصیات پردازش تصویر سامسونگ هستند و تنها در تصاویر اولترا کمی بیشتر نمایان هستند. خطوط صاف هم به اندازه دوربین های ۱۲ مگاپیکسلی نوت یا آیفون، شارپ و دقیق نیستند. نکته مثبت این تصاویر اما، تقریبا نبود هیچگونه نویز در نواحی یکنواخت مثل آسمان است.

حال که صحبت از آسمان شد، باید بگوییم که یکی از عمیق ترین و خوش رنگ ترین آبی هایی است که هر اسمارت فونی آن را ثبت کرده که حتی با استاندارد های سامسونگ هم خارق العاده است. به طور کل از رنگ بندی تصاویر بسیار راضی هستیم که در عین غنی بودن، بسیار به واقعیت نزدیک هستند.  محدوده داینامیک هم خوب است و در هایلایت ها هم عالی است ولی انتظار سایه های بهتری از دوربین داشتیم.

سنسور بزرگ تعبیه شده به عنوان دوربین اصلی باعث می شود که دستگاه به طور خودکار حالت پرتره ای ایجاد کند که هم می تواند زیبا و هم دردسر ساز باشد. هرچه که باشد، کلوزآپ های این سنسور بزرگ بسیار زیبا هستند. با اینکه دوربین روی اشیای جلوتر از ۱۰ سانتی متر فوکوس نمی کند، ولی سوژه های کوچک را بسیار زیبا می گیرد و سایر پس زمینه را به زیبایی تار می کند.

خروجی های به دست آمده با دوربین فوق عریض هم قابل قبول هستند. رنگ های آن مثل همیشه زیبا و غنی است و محدوده داینامیک هم تا جاییکه یک دوربین فوق عریض اجازه می دهد، خوب است. سطح جزئیات هم تحسین برانگیز نیست و به دوربین اصلی نمی رسد.

این دوربین اما یک مشکل اساسی و مهم دارد و آن نبود فوکوس خودکار است. بنابراین اگر بخواهید از یک شی نزدیک به دوربین، تصویر فوق عریض بگیرید در نهایت تصویری تار و ناخوشایند به دست خواهید آورد. البته باید بگوییم که هیچ اسمارت فونی نمی تواند با چنین زاویه دید وسیعی فوکوس خودکار داشته باشد. به عنوان مثال، دوربین فوق عریض Mate 30 Pro فوق عریض دارد ولی فاصله کانونی آن ۱۸ میلیمتر است، OnePlus 7T Pro اما با فاصله کانونی ۱۳ میلیمتری، فوکوس خودکار ارائه داده ولی زاویه دید آن چندان FoV و سینماتیک نیست.

همانطور که اشاره کردیم، لنز پریسکوپ S20 Ultra فاصله کانونی طبیعی ۱۰۳ میلی متری دارد که در مقایسه با دوربین اصلی، زوم اوپتیکال ۴ برابری را نشان می دهد، بنابراین بیایید اول به نتایج زوم ۴ برابری نگاهی بیندازیم. کیفیت این تصاویر، واقعا خوب است. سطح جزئیات آن ها عالی است، تقریبا هیچ نویزی در تصویر دیده نمی شود و رنگ ها خوشایند، محدوده داینامیک عریض و کنتراست بالاست، بنابراین به سختی می توان از آن ایراد گرفت. ترکیب یک سنسور بزرگ و لنز پریسکوپ هم پرتره های ناخودآگاه و جالبی هم ایجاد کرده است.

در زوم ۵ برابری، یا همان مقداری که با لمس آیکون درخت به دست می آید، عکس ها کیفیت خوبی دارند. نوعی کمبود وضوح در تصویر دیده می شود که البته قابل چشم پوشی است. کیفیت زوم ۵ برابری خوب و کافی است ولی بهتر بود که سامسونگ درمورد شرایط زوم ۴ یا ۵ برابری بیشتر شفاف سازی می کرد.

حال نوبت به آن رسیده که به فضا برویم (به خاطر انتخاب نام Space Zoom یا زوم فضایی از طرف سامسونگ). در این سطح از زوم، تصاویر هنوز کیفیت پیکسلی خوبی دارند. اگر با نمایشگر گوشی یا حتی رایانه به تصاویر نگاه کنید، از مقدار وضوح و جزئیات تصویر راضی خواهید شد.

نکته مثبت تصویر برداری با زوم دیجیتال، به جای تصویر برداری در حالت عادی و بعد بریدن آن، این است که نوردهی سوژه بهتر و دقیق تر است. چرا که وقتی با دوربین اصلی عکس میگیریم و بعد آن را می بریم، احتمالا نوردهی درستی از موقعیت به دست نیاوریم.

در اپلیکیشن دوربین، آیکون دیگری برای زوم قرار دارد که برای زوم ۳۰ برابری است. راستش را بخواهید کیفیت این تصاویر حتی با نمایش در خود نمایشگر گوشی هم خوب نیست، بنابراین بهتر است سراغ چنین زومی نروید.

حال به زوم حداکثر یا به قول سامسونگ ۱۰۰ برابری رسیده ایم. بهتر است دیگر سراغ این مقدار زوم نرویم، چون کیفیت تصویر قابل استفاده نیست.

حال نوبت به آن رسیده که دوباره به حالت اول برگردیم، در اپلیکیشن دوربین زوم ۲ برابری هم وجود دارد. اگرچه این دستگاه دوربینی با زوم ۲ برابری وجود ندارد. برای به دست آوردن تصویری با این مقدار زوم، دستگاه وسط تصویر را با دوربین تله فوتو و زوم ۴ برابری ثبت می کند ولی سایر نواحی را با اطلاعاتی که از دوربین اصلی به دست می آورد، پر می کند که باعث کاهش چشمگیر سطح نویز می شود.

البته ما قابلیت زوم دوربین Galaxy S20 Ultra را با دستگاه دیگر بهره مند از لنز پریسکوپ، یعنی Huawei P30 Pro، مقایسه کرده ایم و به عنوان مقایسه، Galaxy Note10 Plus را هم به این رقابت اضافه کرده ایم تا تفاوت حضور دوربین تله فوتو ۲ برابری را ببینیم. برای مشاهده این مقاله مقایسه می توانید از این لینک استفاده کنید.

تصاویر شب

روی کاغذ، Galaxy S20 Ultra باید عملکرد بسیار تحسین برانگیزی را در شرایط کم نور ارائه دهد. هر چه که باشد، یکی از بزرگترین سنسور های موجود بازار در دستگاه تعبیه شده و البته که در این کار هم موفق ظاهر شده است.

دوربین اصلی دستگاه در حالت Photo Mode، عکس های ۱۲ مگاپیکسلی کم نظیری ثبت می کند که جزئیات بسیار بالا و نویز بسیار کمی دارد. رنگ بندی هم در شرایط خوبی قرار دارد و محدوده داینامیک هم بسیار عالی است. اگرچه، مثل تصاویر روزانه، انتظار توسعه بهتر سایه ها را داشتیم.

در کنار حالت عادی، حالت Night Mode هم در اختیار دارید که در محیط ها بسیار تاریک معجزه می کند. این حالت هایلایت ها را هم بهتر می کند و با حفظ نور منابع نور، آن ها را بهتر می کند. رنگ ها بهتر می شوند و نویز کاملا حذف می شود. البته کمی از جزئیات در این پروسه از بین می رود که البته متوجه آن نخواهید شد.

البته Night Mode ایراد هایی هم دارد و اصلی ترین آن هم این است که ثبت و ذخیره آن زمانی می برد. درست است که به کار گیری این حالت کیفیت کلی تصویر را بهتر می کند ولی بسته به نور محیط، ثبت تصویر می تواند تا ۸ ثانیه زمان ببرد که در ثبت تصویر این مدت زمان، بسیار زیاد است.

وقتی صحبت از عملکرد در محیط تاریک می شود، دوربین فوق عریض پیشرفتی قابل توجه داشته است. از حیث قابلیت های جذب نور این دوربین با ماژول اصلی برابری می کند و به لطف زاویه دید بسیار وسیع، مقدار تاریکی بیشتری در فریم نمایش می دهد. با اینحال، توانسته جزئیات خوبی را حفظ کند و محدوده داینامیک خوبی هم دارد.

بار دیگر، حالت Night Mode به خوبی جزئیاتی که در حالت عادی ثبت نشده را می گیرد و محدوده داینامیک هم به خوبی بالا می برد. سایر انتظاراتی که از Night Mode داریم، یعنی هایلایت های بهتر، رنگ های غنی تر و کاهش نویز هم در این حالت به کار گرفته می شود.

حالا وقت آن رسیده که ماژول فضایی سامسونگ را در محیط های تاریک تست کنیم. با اینکه استفاده از زوم ۵ برابری در روز، درست های زیادی به ما آموخت ولی زوم ۴ برابری عملکرد خوبی داشت. عکس های ثبتی در ای حالت نه تنها قابل قبول نیستند، بلکه کاملا زیبا و چشم نوازند. مقدار جزئیات و کیفیت در این حالت زوم، از هر اسمارت فون دیگری بهتر است. رنگ بندی و محدوده داینامیک هم کاملا تحسین برانگیز است.

حالا Night Mode شرایط را بهتر هم می کند. در این حالت منابع نور بهتر رندر می شوند، رنگ ها غنی تر می شوند و سایه ها روشن تر به نمایش در می آیند ولی از وضوح اندکی کاسته می شود.

پرتره

ثبت پرتره و بررسی آن ها در گلکسی اس۲۰ اولترا اندکی پیچیده است. برای مبتدی ها، دم دست ترین کار برای ثبت پرتره با پس زمینه تار حالت Live Focus است. همانطور که در پرچمداران اخیر سامسونگ مرسوم بوده، در اولترا هم کاربر دو گزینه متفاوت در دسترس دارد. در Note10 و S10، آیکون دو درخت برای دوربین اصلی و یک درخت برای دوربین تله فوتو بود.

در اولترا اما اوضاع متفاوت است. در هر دو نوع پرتره، دستگاه با دوربین اصلی تصویر را ثبت می کند، در حالیکه اطلاعات عمق تصویر از دوربین ToF به دست می آید. در حالت زوم شده، تصاویر زوم ۲ برابری به خود می گیرند که در تصویری از سوژه ای که از دستگاه دور است، می تواند کارآمد باشد.

در این حالت اما، وضوح تصویر کمتر می شود چرا که دستگاه باید تصویر دوربین اصلی را برش دهد و بعد دوباره آن را تا ۱۲ مگاپیکسل افزایش دهد. نکته عجیب اینجاست که محدوده داینامیک در این تصویر، بهتر از نسخه اصلی است.

حالت پرتره دیگری هم در اپ دوربین قرار دارد که از دوربین تله فوتو و زوم ۴ برابری استفاده می کند. در اولترا، با فاصله مناسب بین سوژه و پس زمینه، می توانید پرتره های با کیفیت با جداسازی سوژه از پس زمینه بی نقص داشته باشید. البته تنها مشکل آن این است که در این حالت، حتی با چوب سلفی هم نمی توان یک چهره را در فریم جای داد.

سلفی

به محض اینکه رفتار پوشش صحنه دوربین سلفی اولترا دستتان آمد، از سلفی های بسیار خوب به دست آمده لذت خواهید برد. نتایج ۱۰ مگاپیکسلی این دوربین پر از جزئیات هستند و رنگ ها زیبا و محدوده داینامیک هم عالی است.

Live Focus در این حالت بی نقص نیست و گهگاهی ممکن است بخش هایی از پس زمینه در کنار سوژه، بدون تاری باقی بمانند و یا گاهی بخشی از لباس سوژه هم تار شود. به طور کلی اما، از آنجایی که تنها با یک دوربین سلفی طرف هستیم، S20 Ultra پرتره سلفی های بسیار خوبی ثبت می کند.

ویدیو

S20 Ultra اولین محصول سامسونگ است که قادر به ضبط ویدیو ۸K می باشد. البته این روی کاغذ تحسین برانگیز به نظر می رسد، چرا که ۸K دو برابر ۴K جزئیات ثبت می کند و در آینده یک رزولیشن عادی در ضبط ویدیو خواهد شد. متاسفانه، تا آن روز باید صبر کنیم، چرا که ویدیو ۸K اولترا چیزی نیست که بتوانید همیشه از آن استفاده کنید، اول اینکه با کیفیت ۸K فقط می توانید با نرخ ۲۴ فریم بر ثانیه ویدیو ضبط کنید که محدودیت بسیار مهمی است. دوم اینکه این رزولیشن برای این دوربین بسیار سنگین است و سوم اینکه دستگاه های زیادی در دنیا نیستند که بتوانند چنین کیفیتی را به نمایش در آورند و آخرین و مهمترین ایراد هم این است که تنها دو دقیقه فیلم برداری با این رزولیشن، بیش از ۱ گیگابایت فضا اشغال می کند.

برای لرزشگیر ویدیویی، کاربر دو گزینه مختلف در دسترس دارد: گزینه اول لرزشگیر ویدیویی عادی است که عملکرد خوبی از خود نشان می دهد، دومین گزینه هم Super Steady نام دارد که باید با لمس یک آیکون در اپ ویدیو آن را فعال کنید. Super Steady لرزشگیری ویدیو را به سطح جدیدی می برد ولی برای این کار از نسخه بریده شده ای از سنسور فوق عریض استفاده می کند، بنابراین کیفیت کلی آن در مقایسه با دوربین اصلی، کمتر است.

جمع بندی

Galaxy S20 Ultra دستگاه بدون پتانسیلی نیست. ولی کمپین های عظیم تبلیغاتی و آن برآمدگی بزرگ دوربین پشتی تنها یک چیز را به ما یاد داد: Space Zoom اصلا چیز ماورایی و خارق العاده ای نیست و Nanocell هم برق از سرتان نخواهد پراند! البته هنوز نه!

درست است که دوربین پریسکوپ تله فوتو عالی است و از پریسکوپی که سال گذشته معرفی شده بود از هر جهت برتر است، ولی یک سال از معرفی P30 Pro گذشته و باید انتظار چنین پیشرفتی را داشته باشیم. بله، اولترا سنسور بزرگی به عنوان دوربین اصلی خود دارد که سرانجام (بعد از چند آپدیت) کار های شگفت انگیزی از آن برمی آید ولی در این مدت که از Galaxy S20 Ultra استفاده کردیم، جادویی ندیدیم. درست است که سامسونگ بهترین پنل نمایشگر خود را در این محصول جای داده ولی چرا نباید نرخ ریفرش و حداکثر رزولیشن را به طور همزمان در اختیار داشته باشیم؟

Samsung Galaxy S20 Ultra
Samsung Galaxy S20 Ultra

با این برچسب قیمت، وقتی گلکسی اس۲۰ اولترا می خرید، حق دارید که لوس شوید! حق دارید که جادویی باور نکردنی ببینید و ظاهرا در حال حاضر، بهتر است به خرید مدل های ارزان تر از سری S20 فکر کنید.

نقاط قوت

  • نمایشگر ۱۲۰ هرتزی AMOLED بزرگ، زیبا و روشن
  • دوربین تله فوتو پریسکوپ عالی با گزینه ها زوم متنوع
  • نسل جدید چیپست با پیشرفت قابل توجه در عملکرد پردازشی
  • کیفیت و قدرت بالای اسپیکر های استریو
  • سرعت شارژ بسیار بالا
نقاط ضعف

  • قیمت بسیار بالا
  • عمر باتری نه چندان خوب با نرخ ریفرش ۱۲۰ هرتزی
  • عملکرد نه چندان تحسین برانگیز دوربین ۱۰۸ مگاپیکسلی Nanocell
  • زوم فضایی ۱۰۰ برابری تنها ادعای پوچ تبلیغاتی است
  • عملکرد اسکنر اثر انگشت از رقبای اصلی بسیار ضعیف تر است

همچنین ببینید

مشخصات رسمی میت ایکس ( Mate X) ، گوشی تاشو هواوی

  این گوشی مهمترین رقیب گوشی گلکسی فولد سامسونگ است که چند روز قبل معرفی …

error: لطفا کپی نکنید